Archiwa kategorii: O wszystkim

1 października, 2025 Środa Melancholia. Dopada wszystkich. Kiedyś i przy różnych okazjach. Mnie dociska dość często, choć nie należę do osób smutnych. Bo moja melancholia to nie smutek, chociaż ludzie często mylą te dwa pojęcia.  We mnie melancholia jest „ładnym” uczuciem. Ciepłym, choć na pewno nie mogę nazwać go szczęśliwym. Melancholia to jesień. Kolory przydymione, nieostre. ZachodząceCzytaj dalej „Zamyślenia”

1 września 2025 Dzieci lubią słodycze. Prawie zawsze i niemal wszystkie. W dzieciństwie lubiłam polskie krówki, toffi. Uwielbiałam landrynki w puszce, a szczególnie te, które były białe nieprzezroczyste i miały migdałowy smak. Uwielbiałam kukułki. Takie ciemno- brązowe cukierki z cieniutkimi białymi paseczkami. O ostrym smaku, jakby z „ alkoholem”. Były pyszne malagi, kasztanki i chrupankaCzytaj dalej „Czekoladowo, drinkowo – całkiem przyjemnie 😀”

16 sierpnia 2025 Właściwie to nie lubię pociągów… Dość wcześnie jak na czasy, w których się urodziłam, w mojej rodzinie mieliśmy samochód. W porównaniu do dzisiaj ulice były puste,  wszędzie chodziliśmy na własnych nogach, czasem jeździliśmy czerwonym albo niebieskim tramwajem.  Nikt nie lubił ulic ze zbyt głośno dzwoniącym odgłosem… tramwajów. Tak bardzo przeszkadzały, że ledwo dałoCzytaj dalej „Wsiąść do pociągu byle jakiego…”

1 sierpnia 2025  Życie człowieka jest wielkim czekaniem. Czekanie to ciekawość, co będzie jutro i za rok. Czekanie to marzenia i pragnienia. Także –  strach i bezradność.   Jak inaczej i najprościej nazwać zwykłe ludzkie uczucia?  To, co wydarza się dziś i teraz, jutro już będzie historią. Nikt nie wie, co nam przyniesie jutro. A jednak wciąż czekamy.Czytaj dalej „Czekanie czy oczekiwanie? Serca poszarpane…”

1 lipca 2025 Kilka dni temu, po wielu tygodniach – padał deszcz! Niedługo, ale bardzo intensywnie. Nareszcie!  W Houston czasem czekamy na deszcz długie tygodnie.  Bywa, że pokropi chwilę, bywa, że leje ścianą wielkiej fontanny. Czasem pada przed kilkanascie godzin a nawet dni i zalewa duże części miasta.  Przeżyłam juz kilka “deszczowych katastrof” w Houston.Czytaj dalej „Jak “nudzę się” w czasie deszczu „

16 czerwca 2025 Tak właśnie myślałam o sobie i swoim pechu, jaki dopadł mnie kilka dni temu.  Nowy tekst o tym właśnie tytule był skończony i już  skopiowałam go, by przerzucić na stronę WordPress, gdy zamiast mojego efektu kilku dni pracy, z przerażeniem ujrzałam absolutnie czystą kartkę. W pierwszym momencie szybko myśląc (pewnie za szybko!)Czytaj dalej „“Świat schodzi na psy” „

1 czerwca 2025 Fajny cytat, fajny tytuł na kolejny wpis.  Zazwyczaj, gdy ktoś chce nas pocieszyć, pomóc w trudnych chwilach, mówi „Daj sobie czas„. Jakby nic od nas nie zależało. Po prostu powinniśmy biernie cierpliwie czekać i wszystko wróci do normy. A tak nie jest. To my sami jesteśmy odpowiedzialni czy upływ czasu pomoże namCzytaj dalej „Czas leczy prawie wszystko. Daj czas czasowi. „

16 maja 2025 Nie mam zdolności matematycznych czy technicznych. Świat widzę opisowo i kolorowo. Część mojego mózgu, który mógłby umieć błyskawicznie obliczać pierwiastki, strzelać tabliczką mnożenia albo konstruować samoloty, została prawdopodobnie zablokowana w momencie rozwoju mojego embriona.  Ale ponieważ wiemy, że tak naprawdę pustka nie istnieje, coś musiało w te technologicznie precyzyjne miejsca “wpaść”…  I takCzytaj dalej „Jak teatr może uzdrowić naszą duszę? „