3 czerwca 2024 Kiedyś w harcerstwie, przy wieczornym ognisku, śpiewałam i wierzyłam…”Nie zgaśnie tej przyjaźni blask..” Nic w tym złego. To była piękna przyjaźń. Blask młodości, szczerości. Moc i energia. Wszystko, co nas otaczało było prawdziwe. I młode. Trwało przez miesiące i lata. Były wspólne cele, kochałyśmy tych samych chłopców, a chłopcy te same dziewczyny. Czytaj dalej „Czy przyjaźnie gasną? a może nie.. „
Archiwa kategorii: O wszystkim
Ach, ten Maj!
19 maja 2024 Chciałoby się powiedzieć, że to takie banalne. Każdy lubi miesiąc Maj. Ma przecież tyle zalet, że nawet jeśli coś komuś zgrzytnęło w tym miesiącu, to pewnie mu wybaczył. Oczywiście ludzkie gusta są bardzo różne, więc na pewno znalazłabym i takich, którzy nie zgodzą się z zachwytami nad wyższością Maja wobec innych miesięcy. Czytaj dalej „Ach, ten Maj!”
Przypadek, przeznaczenie czy wolność naszych wyborów?
2 maja 2024 Film Krzysztofa Kieślowskiego “Przypadek” powstał w 1981 roku, jednak ze względu na skomplikowaną sytuację w kraju, widz mógł go oglądać dopiero kilka lat później, w 1987 roku. To jeden z najznakomitszych polskich filmów psychologicznych mojego pokolenia. Do dziś w różnych momentach wraca do mnie motyw przewodni i pomysł Kieślowskiego, tak doskonale ujętyCzytaj dalej „Przypadek, przeznaczenie czy wolność naszych wyborów?”
Jak stać się szczęśliwą emerytką?
17 kwietnia 2024 Mojemu Mężowi- świeżo upieczonemu emerytowi. I „seniorom”, którzy czują podobnie jak my wszyscy w tym momencie życia… Już czytam w waszych myślach! Już słyszę komentarze młodszych i prychanie młodzieży: wariatka jakaś! Czy naprawdę nikt nie chce być emerytem?… Wiadomo – to ostatni etap życia. Dłuższy czy krótszy, lepszy czy gorszy, ale nieCzytaj dalej ” Jak stać się szczęśliwą emerytką? „
Komu serduszko, komu?
3 kwietnia 2024 Pomysł mi przyszedł wraz z Walentynkami, ale przecież życiowo aktualny zawsze. Człowiek – prawie każdy – lubi przebywać w towarzystwie. Już od dziecka, gdy rodzice zapisują malucha do żłobka czy przedszkola dzieciaki wykazują radość wspólnej zabawy. Nawet jeśli jest to w postaci wyrywania sobie zabawek i niezadowolenia, że pociąg ma tylko jedną lokomotywę.Czytaj dalej „Komu serduszko, komu? „
Krytyka – “diabelska” natura człowiecza
19 marca, 2024 Dziś będę krytykować krytykowanie! Będę krytykować tych wszystkich, którzy krytykują i uważają, że to konieczne, sprawiedliwe, potrzebne, choć często okazuje się, że NIE zawsze tak jest. “Krytykować”, jak podaje Słownik Synonimów Polskich znaczy: potępiać, ganić, oceniać kogoś albo coś ujemnie, wyrażać się niepochlebnie, osądzać kogoś według własnych zasad, szukać dziury w całymCzytaj dalej „Krytyka – “diabelska” natura człowiecza”
Czy można żyć bez pamięci?
2 marca 2024 Jaki będzie Świat za sto lat? Jak bardzo dzień będzie różnił się od dnia dzisiejszego? Czy moja ulica będzie jeszcze istniała? A mój dom?… Pewnie nie. Może będzie tu wielki park, a może wysokie nowoczesne domy, w których mieszkać będzie kolejne szczęśliwe pokolenie ludzi? Może będzie tu już inny kraj? A możeCzytaj dalej „Czy można żyć bez pamięci? „
Postanowienia i obietnice czyli “dwa końce kija”
18 lutego 2024 Motywacje? Silna wola? Chcieć to móc… Każdy potrafi… I takie tam trele-morele! Gadanie na temat, który zawsze i wszędzie jest na czasie. A najbardziej i najczęściej “używany” jest przez wszystkie media i każdego z nas w styczniu, tuż po Nowym Roku. Wiadomo – słynne i modne “New Year Resolution”. Kilka dni temu, w jakimś mignięciuCzytaj dalej „Postanowienia i obietnice czyli “dwa końce kija””
Tylko jeden Człowiek. Jedno życie. I kilka myśli.
4 lutego 2024 Człowiek. Ty i ja. Bogaty a może nie bardzo. Stary i brzydki. Albo młody. Może malutki słodziak. Odważny, szalony. A może smutny, zahukany, z balastem kompleksów. Ten, który urodził się wczoraj i ten, który żył sto lat temu. Także ten, którego jeszcze nie znamy… Planeta ludzi. Rodziny, grupy przyjaciół, kochankowie. I ci, którzy się nie lubią,Czytaj dalej „Tylko jeden Człowiek. Jedno życie. I kilka myśli.”
Sportretować – by pamiętać
10 stycznia, 2024 Moje miasto Kraków. Ma swoje miejsce w sercu. Ma więcej miejsca niż Polska. Kraków, gdziekolwiek bym była, jest mój. I choć ma czasową konkurencję z Houston, to emocjonalnie, swoje miejsce ma niepodważalnie ważne. Wracam więc wspomnieniami do czasów mojego dzieciństwa i młodości. W różny sposób. Czasem nawet bolesny. Przecież każdy wie, żeCzytaj dalej „Sportretować – by pamiętać”