Czy przyjaźnie gasną? a może nie.. 

3 czerwca 2024  Kiedyś w harcerstwie, przy wieczornym ognisku, śpiewałam i wierzyłam…”Nie zgaśnie tej przyjaźni blask..”  Nic w tym złego. To była piękna przyjaźń. Blask młodości, szczerości. Moc i energia. Wszystko, co nas otaczało było prawdziwe. I młode. Trwało przez miesiące i  lata.  Były wspólne cele, kochałyśmy tych samych chłopców, a chłopcy te same dziewczyny. Czytaj dalej „Czy przyjaźnie gasną? a może nie.. „

Ach, ten Maj!

19 maja 2024 Chciałoby się powiedzieć, że to takie banalne. Każdy lubi miesiąc Maj. Ma przecież tyle zalet, że nawet jeśli coś komuś zgrzytnęło w tym miesiącu, to pewnie mu wybaczył.  Oczywiście ludzkie gusta są bardzo różne, więc na pewno znalazłabym i takich, którzy nie zgodzą się z zachwytami nad wyższością Maja wobec innych miesięcy.  Czytaj dalej „Ach, ten Maj!”

Przypadek, przeznaczenie czy wolność naszych wyborów?

2 maja 2024 Film Krzysztofa Kieślowskiego “Przypadek” powstał w 1981 roku, jednak ze względu na skomplikowaną sytuację w kraju, widz mógł go oglądać dopiero kilka lat później, w 1987 roku.  To jeden z najznakomitszych polskich filmów psychologicznych mojego pokolenia. Do dziś w różnych momentach wraca do mnie motyw przewodni i pomysł Kieślowskiego, tak doskonale ujętyCzytaj dalej „Przypadek, przeznaczenie czy wolność naszych wyborów?”

 Jak stać się szczęśliwą emerytką?  

17 kwietnia 2024 Mojemu Mężowi- świeżo upieczonemu emerytowi. I „seniorom”, którzy czują podobnie jak my wszyscy w tym momencie życia… Już czytam w waszych myślach! Już słyszę komentarze młodszych i prychanie młodzieży: wariatka jakaś!   Czy naprawdę nikt nie chce być emerytem?… Wiadomo – to ostatni etap życia. Dłuższy czy krótszy, lepszy czy gorszy, ale nieCzytaj dalej ” Jak stać się szczęśliwą emerytką?  „

Komu serduszko, komu? 

3 kwietnia 2024 Pomysł mi przyszedł wraz z Walentynkami, ale przecież życiowo aktualny zawsze. Człowiek – prawie każdy – lubi przebywać w towarzystwie. Już od dziecka, gdy rodzice zapisują malucha do żłobka czy przedszkola dzieciaki wykazują radość wspólnej zabawy. Nawet jeśli jest to w postaci wyrywania sobie zabawek i niezadowolenia, że pociąg ma tylko jedną lokomotywę.Czytaj dalej „Komu serduszko, komu? „

Krytyka – “diabelska” natura człowiecza

19 marca, 2024 Dziś będę krytykować krytykowanie!  Będę krytykować tych wszystkich, którzy krytykują i uważają, że to konieczne, sprawiedliwe, potrzebne, choć często okazuje się, że NIE zawsze tak jest.  “Krytykować”,  jak podaje Słownik Synonimów Polskich znaczy: potępiać, ganić, oceniać kogoś albo coś ujemnie, wyrażać się niepochlebnie, osądzać kogoś według własnych zasad, szukać dziury w całymCzytaj dalej „Krytyka – “diabelska” natura człowiecza”

Czy można żyć bez pamięci?  

2 marca 2024 Jaki będzie Świat za sto lat? Jak bardzo dzień będzie różnił się od dnia dzisiejszego?  Czy moja ulica będzie jeszcze istniała? A mój dom?… Pewnie nie. Może będzie tu wielki park, a może wysokie nowoczesne domy, w których mieszkać będzie kolejne szczęśliwe pokolenie ludzi?  Może będzie tu już inny kraj? A możeCzytaj dalej „Czy można żyć bez pamięci?  „

Postanowienia i obietnice czyli “dwa końce kija”

18 lutego 2024  Motywacje? Silna wola?  Chcieć to móc… Każdy potrafi…  I takie tam trele-morele!  Gadanie na temat, który zawsze i wszędzie jest na czasie. A najbardziej i najczęściej “używany” jest przez wszystkie media i każdego z nas w styczniu, tuż po Nowym Roku. Wiadomo – słynne i modne “New Year Resolution”. Kilka dni temu, w jakimś mignięciuCzytaj dalej „Postanowienia i obietnice czyli “dwa końce kija””

Tylko jeden Człowiek. Jedno życie. I kilka myśli.

4 lutego 2024 Człowiek. Ty i ja. Bogaty a może nie bardzo. Stary i brzydki. Albo młody. Może malutki słodziak. Odważny, szalony. A może smutny, zahukany, z balastem kompleksów. Ten, który urodził się wczoraj i ten, który żył sto lat temu. Także ten, którego jeszcze nie znamy… Planeta ludzi.  Rodziny, grupy przyjaciół, kochankowie. I ci, którzy się nie lubią,Czytaj dalej „Tylko jeden Człowiek. Jedno życie. I kilka myśli.”

Sportretować – by pamiętać

10 stycznia, 2024 Moje miasto Kraków. Ma swoje miejsce w sercu. Ma więcej miejsca niż Polska. Kraków, gdziekolwiek bym była, jest mój. I choć ma czasową konkurencję z Houston, to emocjonalnie, swoje miejsce ma niepodważalnie ważne.  Wracam więc wspomnieniami do czasów mojego dzieciństwa i młodości. W różny sposób. Czasem nawet bolesny. Przecież każdy wie, żeCzytaj dalej „Sportretować – by pamiętać”