Archiwa kategorii: O wszystkim

02/6/2022 Nie, to nie był mój pomysł!  To nie była iskra jednej chwili!  To nie nagłe olśnienie ani przypływ zachcianki. Oczywiście czytałam różne blogi, wiedziałam, że piszą je młodzi, sprawni w słowie, w pomysłach ludzie. Często są to blogi tematyczne, mające jakiś od początku przewidziany cel i to mnie bardzo fascynowało.  Nic takiego nie widziałamCzytaj dalej „Niby nic, a tak to się zaczęło 🙂 czyli koniec raczkowania!”

 01/21/2022 (w DNIU BABCI – Babcie też mają swoje kaprysy 🙂 ) Sama się sobie dziwię, co mi czasem na stare lata do głowy przychodzi. Głupawki jakieś. Przecież to raczej przywilej dzierlatek i młodych szalonych kobiet.  Nie wiem dlaczego chcę podzielić się takimi wspomnieniami.  Może raczej powinnam je nazwać postrzępionymi  opowiastkami.  Coraz częściej nachodzi mnieCzytaj dalej „Historyjki o porządkowaniu, wyrzucaniu i zmienności, damską torebką opowiedziane”

01/06/2022 Każdy człowiek ma tylko raz w zyciu “rok” a potem już zawsze “lata”.  A jednak dodaje nam się każdego roku tylko – rok. To zwykła kalendarzowa liczbowa dokładanka. Gdy ma się już dużo lat (właśnie, lat!) to do głowy przychodzą różne dziwne myśli i jeszcze bardziej dziwne rozważania i wspomnienia. Pewnie każdy człowiek takCzytaj dalej „Każdy Nowy Rok”

12/19/2021 Tak naprawdę to nawet nie wiem co to jest mój “święty spokój”. Chyba nigdy czegoś takiego nie doświadczyłam. Pewnie dlatego, że nigdy tego tak na serio nie potrzebowałam, nie poszukiwałam. Moja osobowość, charakter pędzącej “rodzinnej i społecznej lokomotywy” nie pozostawiał miejsca na spokój i kontemplację.  Przez całe życie, na różnych jego etapach zawsze byłoCzytaj dalej „Jak znaleźć swój własny “święty spokój”?”

12/04/2021 Kiedy zaczęłam pisać ten tekst było jeszcze kilka dni do kalendarzowego grudnia. Włączam radio i jak co roku odzywa się świąteczny kanał muzyczny. W Ameryce świąteczne przeboje rozpoczynają się dzień po Thanksgiving. I przyznaję się, że oczekuję na nie z wielką radością. Są takie wesołe, melodyjne, optymistyczne! Wprowadzają wszystkich w świąteczny nastrój choć wielu moichCzytaj dalej „Świątecznie – Od cichych oczekiwań do świateł, kolorów i zapomnianych przeżyć.”

11/18/2021 “Gaśnie listopadowe niebo,ostatni liść się jeszcze miotana wietrze, który smaga drzewo.Dokoła smutek i tęsknota.” Nie lubię kiedy jest mi zimno. Zimno było nie tylko zimą. Zimno było wczesną wiosną i późną jesienią, kiedy mama paliła już w piecu, ale zanim piec się nagrzał, wstawałam z łóżka i było mi zimno. Zimno było w zimie,Czytaj dalej „Listopadowe drżenie ciała i myśli”

11/6/2021 Zaczynam pisać, jest 1 listopada. Święto Zmarłych. Tu, w Ameryce, dzień jak każdy inny.  Nawet dla moich dorosłych dzieci nie ma specjalnego znaczenia. Dla mnie – dzień wspomnień, pamięci o zmarłych rodzicach, o tych wszystkich co już od nas odeszli. O tradycji, którą – może to dziwnie zabrzmi, lubiliśmy w Polsce jako dzieci. NieCzytaj dalej „Dziwny świat, świat ludzkich spraw…”

10/10/2021 “Czas nas uczy pogody” – tak śpiewała Ewa T. w piosence w jednej z naszych sztuk teatralnych. Ale tym razem nie o teatrze będzie a o życiu.  Był wrzesień 1994 rok. Spontanicznie, choć nic nie dzieje się bez przyczyny – powstało w Houston Ognisko Polskie. Powstało z potrzeby kontynuowania nauki języka polskiego dla naszychCzytaj dalej „„Właściwy czas” połączył nas w radosnej zabawie i polskiej tradycji”

09/30/2021 “Mimozami jesień się zaczyna..” – tak zaczyna się wiersz Juliana Tuwima pt. “Wspomnienie” z 1921 r.  Stał się niesłychanie popularny nie tylko dzięki tekstowi, ale także jako piękna i wzruszająca piosenka Czesława Niemena.  Pierwsze jej wykonanie odbyło się w 1967 roku i do dziś ten dawny przebój wzrusza niejednego słuchacza.  Jakież było moje zdziwienieCzytaj dalej „Jesienny stan ducha, czas moich kolorów”

Europa 2021 – część III 09/20/2021 Kolejny słoneczny poranek wakacyjny. Samolot wylądował na smutnym lotnisku w Katowicach/Pyrzowicach. Długo czekaliśmy na bagaże, jeszcze dłużej wyczekała się na nas moja kochana przyjaciółka Łucja, aż wreszcie wpadniemy sobie wzajemnie w ramiona, by udać się do Sosnowca. Mieliśmy zaplanowany dla siebie jeden wspólny dzień. Krótko, ale wiedzieliśmy, że rozmów, wrażeńCzytaj dalej „Kraków – moje serce wraca z radością i wzruszeniem”