Archiwa kategorii: Teatr

02/01/2021 Początek kwietnia 2005 roku był smutnym czasem dla Polaków. Drugiego kwietnia zmarł Papież Jan Paweł II, nasz rodak Karol Wojtyła. Choć wszyscy wiedzieliśmy, że jest bardzo chory, jego śmierć była dla nas wszystkich ciosem i pogrążyła Polaków na całym świecie  we wspólnym smutku. Przedstawienie Teatru Ogniska Polskiego, nad którym pracowaliśmy przez długie miesiące odCzytaj dalej „Każdy ma w życiu “Apetyt na czereśnie”! czyli kolejna przypominajka teatralna”

10/23/2021 “Nie przenoście nam stolicy do Krakowa!”  Słowami piosenki Andrzeja Sikorowskiego i Jerzego Turnaua z repertuaru zespołu “Pod Budą” kończyliśmy w naszym Ogniskowym Teatrze przedstawienie o Krakowie w 2004 roku. Tak, dziś zaczynam opowieść od finału, przecież nie musi być zawsze tak samo.  Kraków.. Jak pierwsza w życiu miłość. Miłość dozgonna, w różnych wariantach, wCzytaj dalej „Nie przenoście nam stolicy do Krakowa! czyli „Przechadzki – o Krakowie” 2004″

8/10/2021    We wczesnych latach dwutysięcznych Teatr Ogniskowy w Houston miał się dobrze i pracował intensywnie. Nadal w warunkach “podziemi domowych” prób, wieczornych spotkań, przeważnie u mnie w domu. Mieliśmy już całkiem nieźle dopracowany sposób przygotowań naszych przedstawień. Najpierw pomysły – co wybieramy, potem spotkania z Beatką, wielogodzinne, przegadane przy pomidorówce (tomato soup – jakCzytaj dalej „“Jadą wozy kolorowe” – Agnieszka, Marylka i teatralny Dzień Matki w 2003 roku. „

7/8/2021 Rok 2002 był w Teatrze Ogniska Polskim bardzo obfity.  Po intensywnych miesiącach wiosennych, gdy w marcu wystawiliśmy sztukę „Polowanie na Lisa” Mrożka i miesiąc później dużą sceniczną „produkcję” – „Świat nie jest taki zły” nasz zespół zmobilizował się i przygotował dla swoich widzów świąteczną niespodziankę jeszcze w grudniu tego samego roku. Nasz apetyt naCzytaj dalej „Od Kabaretu przedwojennej Warszawy do żartu Mikołajowego w Houston”

6/16/2021 Byłam tuż po pierwszej klasie liceum, spędzałam wakacje w Gdańsku, u rodziny mojej Mamy, z kuzynami. Miałam 16 lat i teatr fascynował mnie ogromnie. Zwłaszcza, że ciocia, z którą byłam w dużej przyjaźni pracowała w Teatrze Wybrzeże, o czym już chyba wcześniej wspominałam pisząc o wakacyjnych czasach młodości.  Spektakl „Niech no tylko zakwitną jabłonie”Czytaj dalej „Teatralna przygoda z Osiecką – fascynacja Człowiekiem czy Poetką?”

5/21/2021        Nie pamiętam nawet jak to się stało, że wymyśliłam sztuki Sławomira Mrożka do adaptacji i zagrania w naszym teatrze. To, że Mrożka to mnie nie dziwi, ale jak wpadły mi do głowy jednoaktówki dramatyczne, w sumie mało znane, kiepsko opracowane i raczej takie, na które wśród całej bogatej twórczości Mrożka nie zwrócono specjalnej uwagi.Czytaj dalej „Mrożkowy absurd w Ogniskowym Teatrze.”

5/3/2021 Wciąż żyje we mnie Ogniskowy Teatr jakby to to wszystko było wczoraj. A przecież minęło tyle lat, że te wpisy mają ocalić go od zapomnienia.  Mam wrażenie, że wszystko dzieje się dalej, ale kiedy przymierzam się do posegregowania zapamiętanych informacji we własnej pamięci, to już mam duże trudności. Dwadzieścia lat teatru i już osiemCzytaj dalej „Garść ciekawostek, faktów czyli teatralna mini statystyka”

4/14/2021 Zastanawiacie się pewnie co taki tytuł może sugerować w dziale teatralnym. I ja  długo się nad tym zastanawiałam. Kiedy powstawał w mojej głowie (i w dyskusjach na ten temat z moją przyjaciółką Anią) pomysł pisania blogu, jednym z głównych powodów było ratowanie pamięci Teatru Ogniska Polskiego i jego dorobku, by nie został całkowicie zaCzytaj dalej „Być Kobietą”

3/30/2021  Na początku coś kręciło się w głowie. Budziłam się w nocy, wiedziałam, że muszę wstać wcześnie rano do pracy, a jednak myśli kręciły się wokół nowych pomysłów i spać się już nie dało. Zazwyczaj szybko „uczepiał się”  jeden i ściskał, gonił, nie dawał spokoju.. Krystalizował się w myślach, w zamiarach, ale to nie oznaczałoCzytaj dalej „Od Madlenki do oklasków”